|
» Kabaret Dno - Pijawki i oranżada ;-) Wywiad z Tomaszem Sobierajem i Wojciechem Stalą z Kabaretu Dno, tuż przed Bitwą Kabaretową Dno vs. Świerszczychrząszcz w Warszawskim Domu Kultury Świt, dnia 23.11.2009 r.
Jesteśmy przed czwartym starciem bitwy kabaretowej. Jak nastroje?
Wojtek Stala: Jesteśmy zwarci i gotowi. Kupiłem nawet środek na robactwo, bo słyszałem, że będzie jakieś na scenie, jakieś świerszcze i chrząszcze. Żeby się nie rozpleniło na całą Warszawę, spryskam całą scenę przed występem.
Jak współpracuje się wam z Kabaretem Świerszczychrząszcz?
Tomasz Sobieraj: Bardzo dobrze. Chłopcy są bardzo fajni, a okazało się, że i przystępni. Wcześniej spotykaliśmy się na innych festiwalach, jednak nie mieliśmy okazji lepiej się poznać, co wynika z faktu, że chłopcy istnieją dwa lata, a my już trzynaście.
Wojtek Stala: Ja na przykład dzięki pojedynkom dowiedziałem się jak mają na imię!
Jesteśmy już umówieni na 1 grudnia w Poznaniu..
Na finał?
Wojtek Stala: Na wódkę. Oczywiście oni stawiają. Umowa była taka, kto ile razy wygra tyle wódek stawia. Ja przewiduje wynik 5:0..Obiecali Lubelską Wiśniówkę i Żołądkową, nasze dwie ulubione wódki. A ja jeszcze lubię Krupnik!
Podczas swoich występów, stawiacie głównie na stronę wizualną. Cieszycie oko rekwizytami.
Tomasz Sobieraj: Nie tylko, bo i zapach jest.
Wojtek Stala: Nasz spektakl powoli urasta do rangi 4D.
Tomasz Sobieraj: Tak, niestety nie ma jeszcze takich technik, żeby przenieść to na całą salę, ale pierwsze rzędy zawsze wynoszą więcej, bo ich to się i opluje i powąchają sobie więcej. Dlatego zapraszamy do pierwszych rzędów, więcej Państwo skorzystacie na spektaklu.
Na mnie osobiście największe wrażenie zrobiły foki z Nocy Polarnej i lodówka. Czy są to wygodne kostiumy?
Wojtek Stala: Foki są bardzo wygodne, akurat gramy je z Tomkiem.
Tomasz Sobieraj: Tobie jest wygodnie, bo na mnie leżysz!
Wojtek Stala: To może powiem za siebie. Ja w tym skeczu naprawdę odpoczywam, leżę sobie, przykryty wspaniałym kostiumem w którym jest bardzo cieplutko, od czasu do czasu tylko muszę się podnieść i psiknąć odświeżaczem z paszczy.
Tomasz Sobieraj: Mi też jest wygodnie w tym kostiumie, dopóki Wojtek się na mnie nie położy i nie zgniecie mi kolan.
Robicie rekwizyty do skeczy, czy skecze do rekwizytów?
Wojtek Stala: Różnie to bywa. Czasem jest tak, że powstaje rekwizyt, tak jak to było z Obcym czy z Lodówką.
Tomasz Sobieraj: Najpierw powstała lodówka, a potem został napisany cały skecz.
Wojtek Stala: Ale odwrotnie było z fokami. Leżeliśmy sobie w hotelu na Helu, po wizycie w fokarium, w samych slipach, bo było bardzo gorąco i zaczęliśmy naśladować odgłosy, które wydają foki. Wszystkich bardzo to śmieszyło i tak wpadliśmy na pomysł, żeby zrobić skecz o fokach.
Działacie od 13. lat, jakie zmiany zauważyliście przez ten czas na polskiej scenie kabaretowej?
Tomasz Sobieraj: Nie mamy czasu oglądać Polskiej Sceny Kabaretowej.
Wojtek Stala: Dużo się zmieniło, przede wszystkim jest więcej kabaretów, festiwali. Kiedy zaczynaliśmy były tylko trzy, czy cztery festiwale, na które czekało się cały rok, a teraz praktycznie co miesiąc w różnych miejscach w Polsce są różne przeglądy kabaretowe, dla początkujących, dla bardziej zaawansowanych stażem..
Tomasz Sobieraj: Kiedyś było dziesięć kabaretów i wszystkie były fajne, a teraz jest sto kabaretów, każdy jest inny. Można śmiało powiedzieć, że ten jest fajny, a ten jest do dupy.
Wojtek Stala: Nastąpiła komercjalizacja całego środowiska kabaretowego, gdyż każdy kabaret pokazujący się w telewizji ma swój managment.
Tomasz Sobieraj: Poprzyklejały się do nas takie pijawki, które lepiej wiedzą jak to sprzedać, skomercjalizować.
Wojtek Stala: Mówiąc brutalnie, kabaret stał się towarem który teraz się po prostu sprzedaje.
Zapoczątkowaliście festiwal kabaretowy DebeŚciak. Brakowało wam czegoś w już istniejących przeglądach?
Tomasz Sobieraj: Tak. Przede wszystkim chodzi o jury, które często było niekompetentne. My oddaliśmy najważniejszy głos publiczności, z niej zrobiliśmy głównego, bo jedynego jurora. W tym cały sęk, że jurorem jest 700-osobowa publiczność, a wiadomo, że to się robi głownie dla publiczności. Niektóre kabarety, które przyjeżdżały były zniesmaczone, bo jak to zrozumieć, że ludziom się coś podoba, na coś przychodzą, oglądają, oklaskują. A jury, na jakiejś podstawie, nie nagradza tego kabaretu, mało tego, nagradza kogoś, kto jest zupełnie nie śmieszny. Zaczynało się to zatracać, zaczynali wygrywać m.in. zawodowi aktorzy, którzy przyjeżdżali na festiwale. Później okazało się, że ludzie, którzy przychodzili na Nich jako na kabaret, wcale się nie śmiali, ale za to śmiali się z tych, co nie wygrywali.
Wojtek Stala: Bardzo często zdarza się, że kabaret, który występuje w Lidzbarku, przygotowuje program pod jury, a przyjeżdża do nas, do Dąbrowy i pokazuje program ,,pod publiczkę. Odstawia żarty akuratne i pozwala sobie jechać po tak zwanej bandzie.
Tomasz Sobieraj: Ja bym dodał, że nasza publiczność jest na tyle wychowana, że potrafi dostrzec dobry kabaret. Werdykty są bardzo emocjonujące, zawsze zgadzam się z werdyktem. Praktycznie zawsze jest taki, jaki bym chciał.
Wojtek Stala: A poza tym publiczność ocenia, ale to my liczymy głosy. (śmiech)
Obecnie jest większe zainteresowanie kabaretem. Myślicie, że kiedyś było łatwiej wybić się początkującym kabaretom?
Wojtek Stala: Faktycznie zainteresowanie jest większe, świadczą o tym chociażby ciągle odbywające się kabaretony, festiwale, gale, które namiętnie pokazuje telewizja. Zapotrzebowanie na taką rozrywkę jest. A czy łatwiej jest się wybić? Chyba nie, bo jest już wiele kabaretów i każdy prezentuje odmienną formę. Jest kabaret absurdalny, który reprezentują Łowcy.B czy Mumio, kabaret słowa czyli Neo-Nówka czy Moralny Niepokój, kabaret rozliczający się z codziennością, czyli na przykład Młodzi Panowie, jest pantomima czyli Świerszczychrząszcz i Krosny. Ciężko jest znaleźć nisze w środowisku, żeby być oryginalnym i świeżym.
Tomasz Sobieraj: Ja bym powiedział, że kiedyś było trudniej zrobić kabaret, ale chyba była wyżej postawiona poprzeczka. Są kabarety, które pokazują, że śmiać można się z wielu rzeczy. Szukając nowych dróg, myślę, że otworzyliśmy drogi na to, że dziś praktycznie każdy może robić kabaret. Ja bym to porównał do oranżady. Nie wiem jaka jest teraz moja ulubiona oranżada, ale dawniej była to taka w woreczku ze słomką, wiedziałem, że jest jedna oranżada, którą lubię. A teraz nie wiem jaką lubię.
Wojtek Stala: Ta oranżada w woreczku, ze słomką już zniknęła, już jej nie ma.
Tomasz Sobieraj: To jest np. Tey, Potem, jakby to przełożyć na kabaret, to są te oranżady ze słomką.
Wojtek Stala: A teraz jest pełno oranżady, która nie smakuje już tak samo.
Tomasz Sobieraj: Kupujemy tą oranżadę, którą nam przywiozą pod nos. A tymi dostawcami oranżady są właśnie managerowie, agencje. Można stworzyć kabaret i być średnim, a przyjdzie dobry manager, który to sprzeda. Zapakuje w ładny papierek, to i byle gówno może wtedy sprzedać, ale jest to raczej krótkotrwałe.
Pytanie na koniec, czy i gdzie można kupić odkurzacz Profesora Fushera?I na jak długo ma gwarancje?
Tomasz Sobieraj: Może kiedyś zaczniemy te rzeczy od Profesora Fushera sprzedawać, aktualnie gdzieś tam w tle powstaje strona, która będzie w przyszłości pod adresem pakamera.dno.pl. Tam będą wszystkie odcinki Fushera, będzie on ewoluował. Może kiedyś dla żartu zaczniemy sprzedawać jakieś gadżety Profesora właśnie przez tą stronę, z tym że to nie będzie miało gwarancji i nie gwarantuje, że będzie działać.;)
Rozmawiała: Agnieszka Oliwa
|
